Darmowe narzędzie
Dekoder starych aktów
Trzy małe pomocniki na chwile, w których najczęściej utykamy przy starym akcie: dwie daty w jednym wpisie, słowo, którego nie da się odczytać, i brak wiedzy, gdzie leżą księgi z danego regionu.
1. Dwie daty w jednym akcie
W latach 1868–ok. 1917 akta w Polsce centralnej i wschodniej pisano po rosyjsku, a datę często podawano dwa razy. Pierwsza jest według starego kalendarza rosyjskiego (juliańskiego), druga według kalendarza, którego używamy dziś (gregoriańskiego). Różnica wynosiła 12 dni w XIX wieku i 13 dni od marca 1900 roku. Do drzewa wpisuj drugą datę.
2. Szukaj słowa
Wpisz słowo tak, jak widzisz je w akcie: po łacinie, po polsku, po rosyjsku (cyrylicą albo literami łacińskimi) lub po niemiecku. Możesz też szukać po polsku, np. „wdowa” albo „chrzestni”.
Nic nie znaleziono. Wpisz krótszy fragment słowa albo zajrzyj do naszej darmowej ściągi (PDF).
Słowa rosyjskie: szukaj cyrylicą albo literami łacińskimi (np. krestyanin). Więcej słów z aktów urodzenia, ślubu i zgonu jest w naszej darmowej ściądze (PDF).
3. W jakim zaborze była wieś?
Od 1795 do 1918 roku Polska była podzielona między Rosję, Prusy i Austrię. Zabór decyduje o języku akt i o tym, gdzie są dziś przechowywane. Wybierz region, z którego pochodzi rodzina.
Kiedy warto poprosić o pomoc
Pierwsze kroki wiele osób robi samodzielnie. Robi się trudno, gdy:
- nie znasz nazwy wsi, z której pochodziła rodzina,
- akt jest napisany ręcznie po rosyjsku albo po łacinie,
- księgi Twojej parafii nie są w internecie,
- w parafii żyły dwie rodziny o tych samych imionach i nazwisku.
Jeśli coś z tego brzmi znajomo, zacznij od bezpłatnego sprawdzenia. Napisz, co wiesz o jednej linii rodziny albo jednej parafii, a w ciągu 3 dni roboczych odpowiemy, czy księgi się zachowały, gdzie są i co da się zrobić.
Poproś o bezpłatne sprawdzenie